Gehakkebar over boerka's

Actueel

Gehakkebar over boerka's

Door -

Deel dit artikel

Er is helaas weinig ruimte ingebouwd voor de grote groep ‘gezond verstand’ mensen in Nederland en daarom heeft onze columnist in Azië maar even het toetsenbord ter hand genomen.

Door: Robert Jan Fernhout

Als een streng gelovige Mohammedaanse mevrouw zich in een gewaad wil verstoppen in de veronderstelling daarmee denkbeeldige hogere machten te behagen, dan moet dat gewoon kunnen.

Op 1 augustus is de ‘Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding’ ingegaan en het zal de oplettende lezer en kijker wellicht niet zijn ontgaan dat boerka’s en niqabs hier ook onder vallen. Ik had er graag een niets verhullend stukje over geschreven (mag zo’n woordgrap nog?) maar aangezien er in Nederland al meer columns over getikt zijn dan er muzelvrouwen in tenten rondschuifelen wil ik aan die wet zelf niet al te veel woorden meer vuil maken. Zelf ben ik absoluut geen voorstander van een overheid, die met een wet bepaalt wat je wel of niet mag dragen maar als je per se een boerka of niqab in Nederland wilt dragen, of een minirokje in Saudi Arabië, dan is het misschien tijd dat je tot de conclusie komt dat het wonen in een ander land met een totaal verschillende cultuur niet echt jouw ding is.

Explosie van emotie

Wat ik wel even aan wil kaarten is de explosie van emotie die Nederland overspoelt bij alles wat met minderheden te maken heeft, of het nu een hakkenbar woordspeling bij de ‘Zwarte Cross’ of een boerka ban betreft. Aan de ene kant zijn er dan de politiek correcten die iedereen die hun stamboom niet direct naar de Batavieren kunnen herleiden een slachtofferetiket opplakken, aan de andere kant zien we roomblanke geprivilegieerde Edelgermanen die het liefst de Noord Hollandse staartklok 50 jaar terugdraaien. Er is helaas weinig ruimte ingebouwd voor de grote groep ‘gezond verstand’ mensen die daar tussenin zit en daarom heb ik het toetsenbord maar even ter hand genomen.

De meeste mensen inclusief ondergetekende interesseert het namelijk helemaal niets. Die leven en laten leven. Als een streng gelovige Mohammedaanse mevrouw zich in een gewaad wil verstoppen in de veronderstelling daarmee denkbeeldige hogere machten te behagen, dan moet dat gewoon kunnen. Zolang men de maatschappelijke consequenties in een land wat hier niet op ingericht is maar beseft en aanvaardt. Zoals afgewezen worden bij sollicitaties bijvoorbeeld. Dat geldt trouwens evengoed voor figuren die ‘Harley Davidson’ op hun voorhoofd laten tattoeëren. En als men dan vervolgens op het gemeentehuis niet kan zien of u wel bent wie u zegt, dan lijkt het me ook redelijk dat men geen uitkering regelt. Net zoals men in het ziekenhuis niet veilig kan opereren, indien men weigert zich van de tabberd te ontdoen. Ik respecteer de persoonlijke keuze om zich buiten de maatschappij te plaatsen, ik bewonder het zelfs omdat je dan wel verrekte sterk in je sandalen moet staan. Maar laat je dan ook niet uit die tent lokken door ‘discriminatie’ en ‘racisme’ te schreeuwen bij ongerieven, die direct een uiterst logisch gevolg van zo’n keuze zijn. Da’s een beetje flauw dan.

Hoog of laag springen

Landen zoals Saudi Arabië zijn er wel op ingericht natuurlijk, en daar moet ik me dan weer aanpassen. Ik ben wel eens in Riyadh geweest en deze ‘gristenhond’ heeft van tevoren op de ambassade o.a. schriftelijk moeten verklaren dat hij zich zou onthouden van het consumeren van alcohol tijdens zijn bezoek; ze pakken het grondig aan daar en ze laten niet iedereen zomaar binnen natuurlijk. Dat geldt overigens ook voor de meeste restaurants daar, waar de geboerkaade vrouwen rustig buiten op de stoep zitten te wachten tot hun mannen klaar zijn met eten. Je kunt hoog of laag springen; als vrouw kom je er niet in. Het is overigens een uitermate fascinerend land maar dat terzijde; terug naar Nederland.

In Nederland waren wat politiek correcte homo’s zo verschrikkelijk begaan met het over zichzelf afgeroepen lot van die muzelvrouwen dat men tijdens de recente Pride in Amsterdam besloot zich in boerka’s in alle kleuren van de regenboog te verstoppen; alles behalve zwart moeten ze gedacht hebben, want die Zwarte Pieten discussie komt straks nog vroeg genoeg. Dit leverde een uiterst verwarrende situatie op waarbij het mij niet helemaal duidelijk is of de geboerkaade gays beseffen dat aldus gesluierde dames typisch een ideologie aanhangen waarin er absoluut geen plek voor homo’s is. Het voelde een beetje alsof Simon Wiesenthal het dragen van een SS uniform verdedigde, zeg maar. Is het je trouwens ook wel eens opgevallen dat het, of het nu de katholieke kerk of de islam is, meestal mannen in jurken zijn die problemen met homo’s hebben? Over ironie gesproken.

Het is weer eens wat anders dan de ‘korte broek naar kantoor’ discussie, die in Nederland oplaait zodra het kwik over de dertig gaat en ik heb me dus weer kostelijk vermaakt afgelopen week toen men allerlei extreme gekken in de praatshows op liet draven om over boerka’s en wat dies meer zij te oreren. De schoorstenen van de omroepen moeten ook roken en dat doe je uiteraard niet met gezond verstand, nuchterheid en nuance.

Robert Jan Fernhout (50) woont met zijn Thaise vriendin en een kat in Bangkok. Hij verwondert zich tegenwoordig meer over de huidige Nederlandse cultuur dan over de Thaise. De weekends brengt hij vaak door op een Italiaanse racefiets. Probeert het leven verder nog wat aangenamer te maken met lekker eten, een fles rode wijn (oude wereld graag), reizen, fotografie, muziek, lezen en humor. En hij schrijft met veel plezier af en toe een stukje voor Mannenzaken.

Deel dit artikel