Een soort van rectificatie

Actueel

Een soort van rectificatie

Door -

Deel dit artikel

'Begin februari, toen we alleen nog hier in Azië last hadden van corona en het Brabantse carnaval nog in alle geweld los moest barsten, schreef ik een corona stukje voor deze website waarbij sarcasme de boventoon voerde.' Onze man in Azië over zijn voorspellend vermogen.

Intussen doet Nederland de periode ‘40 - ‘45 nog eens dunnetjes over. Via sociale media worden overtreders van vaak compleet arbitraire regelgeving publiekelijk aan de schandpaal genageld.

Je kunt het stukje hier teruglezen. Ik geef onmiddelijk toe dat ik de daarop volgende gebeurtenissen en wereldwijde reactie op het virus op geen enkele wijze aan heb zien komen. Toch wil ik mezelf een zeker voorspellend vermogen niet ontzeggen.

Het begon al met mijn aankondiging dat ik dat stukje vanuit de schuilkelder in Bangkok schreef. Klinkklare onzin toen nog natuurlijk. Als ik het me goed herinner schreef ik het terloops in mijn favoriete Italiaanse restaurant - Italië was nog volledig bon ton op dat moment - tussen de antipasti en de il secondo door. Vergezeld van een goeie fles Montepulciano. Restaurants waren destijds gelegenheden waar je eten en drank kon bestellen wat vervolgens aan je tafel geserveerd werd. Het koken en afwassen werd allemaal door anderen gedaan, het was een geweldig concept! Maar goed, intussen zit het merendeel van de mensheid nu dus wel mooi aan huis gekluisterd, al dan niet in de kelder.

Gezellige Brabo's

Vervolgens gaf ik aan dat het feit dat Chinezen met de nek aangekeken werden niet zozeer op racisme of xenofobie gebaseerd was maar puur op angst voor dat virus. Ik stelde nog even als voorbeeld dat men ook de Zweden zou mijden als die het virus zouden hebben, maar ik had even goed Italianen of Brabanders kunnen noemen natuurlijk. Ook dat was een schot in de roos. Nu worden Brabanders überhaupt al niet helemaal voor vol aangezien door de rest van Nederland maar de Nederlandse uitbraak van het corona virus met Brabant als epicentrum degradeerde ze nog verder tot absolute personae non-grata. Om Marilyn Manson te quoten: ‘iedereen is iemands nikker’ en deze keer viel die eer te beurt aan de immer gezellige Brabo’s.

Dan vroeg ik me af - en dat doe ik nog steeds - of het middel niet erger is dan de kwaal. Moeten we dit virus gewoon toevoegen aan het lijstje van dingen waar je dood aan kunt gaan of moeten we besmetting en verspreiding koste wat het kost voorkomen? Of iets in het midden? En waar trekken we die lijn dan? Ons persoonlijk standpunt in die discussie wordt waarschijnlijk bepaald door onze persoonlijke ervaringen. Dat is begrijpelijk, maar helpt ons niet echt verder. Maar wetenschappelijk weten ze het dus gewoon nog niet. De elkaar tegensprekende virologen gaan hun waarde pas bewijzen op het moment dat ze met een geneesmiddel of vaccin op de proppen komen. Tot die tijd moeten we het met simpele Middeleeuwse strategieën zien te redden, zoals afstand houden, quarantaine en beschermende kleding.

Exit scenario

Maar waar ik er dus echt volledig naast zat, was met betrekking tot de verregaande maatregelen die de diverse overheden gemeend hebben te moeten treffen. Vandaar een soort van rectificatie en excuses voor de luchtige toon van dat februari stukje. Ik had simpelweg niet durven dromen dat overheden een complete rem op normaal leven en de economie zouden zetten, terwijl ze slechts naar de uitkomst kunnen gissen en geen solide exit scenario lijken te hebben.

Een totaal onhoudbare situatie op de langere termijn, die voorspelling durf ik nog wel te doen. En is het wel echt nodig? Buiten Zweden zijn er nog wel een paar landen te bedenken waar de maatregelen een stuk minder extreem zijn en het is nu ook weer niet zo dat de mensen daar met bosjes tegelijk neervallen of de ziekenhuisdeuren daar uitpuilen met lijken. Ik constateer ook dat sommige landen het nu al weer over versoepeling hebben, terwijl het aantal corona gevallen nu toch echt een stuk hoger ligt dan op het moment van lockdown enkele weken geleden. Da’s op zijn minst vreemd en lijkt meer gebaseerd op gewenning aan de situatie te zijn dan op accuraat reageren op de bestaande situatie. Ik pretendeer overigens niet de oplossingen te hebben; ik heb slechts vragen voor degenen die dat wel doen. Zoals goede journalisten dat lang geleden nog wel eens deden, zeg maar. Want het moge overduidelijk zijn dat niemand precies weet hoe het zit, maar volgens mij durft men daar gewoon niet voor uit te komen.

Kapper verlinkt

Intussen doet Nederland de periode ‘40 - ‘45 nog eens dunnetjes over. Via sociale media worden overtreders van vaak compleet arbitraire regelgeving publiekelijk aan de schandpaal genageld. Velen schreeuwen om een corona app - gelukkig hoef je ‘m niet op je jasje te naaien, las ik ergens - en een kapper werd verlinkt door de buren en geboeid afgevoerd. De zaak werd onmiddellijk opzichtig verzegeld. Je mag toch hopen dat die buren door diezelfde kapper straks gratis en hardhandig kaalgeschoren worden als Nederland weer van het virus bevrijd is. Van de Amerikanen hoeven we dit keer niks te verwachten; hun President suggereerde onlangs om desinfecterende schoonmaakmiddelen te injecteren. De zich altijd voor rechtszaken indekkende Amerikanen waren er dit keer vergeten ‘don’t try this at home’ bij te vermelden.

Deel dit artikel