Discrimineren kun je leren

Actueel

Discrimineren kun je leren

Door -

Deel dit artikel

De hele BLM discussie zal wel weer gaan oplaaien in ons kikkerlandje met die verschikkelijke recente gebeurtenissen in de US of A. Maar is dat hier, in Nederland, nu echt nodig?

Mijn bijnaam was heel lang Nix. En dat is niet veel kan ik je zeggen.

Ja ok, geweld, tegen wie ook is nooit goed. En ja, ik weet als 100% witte medelander niet wat die medelanders met een immigratie achtergrond allemaal mee maken of mee gemaakt hebben. Ik weet zo goed als zeker dat er dingen gebeuren, die niet door de beugel kunnen, maar gebeurt dat niet bij ons allemaal wel eens? Gelukkig heb ik weinig van dit soort zaken meegemaakt, want niets is zo frustrerend als de dupe zijn van een menselijke fout of vergissing. Gelukkig zijn we allemaal mensen en maken we allemaal fouten. En ik denk ook dat we hiervoor terug moeten naar de kleuterschool, niet echt maar met onze beleving. Dit inzicht kreeg ik door mijn oudste zoon, die een essay moest schrijven voor school en dit deed over de rassenproblematiek en discriminatie in de wereld.

Bassie de clown

Op de kleuter- of basisschool zat iedereen wel in de klas bij iemand met rood haar, flaporen, grote neus of een huidskleur die anders was dan die van jouzelf. Ze allemaal tegelijk hebben, lijkt me in deze trouwens zeldzaam, want dan kom je al snel bij Bassie de clown uit.
Maar zo’n klasgenoot kreeg soms naast zijn normale naam al snel een bijnaam. En die was toch vaak gewoon gebaseerd op wat kinderen zien! Kinderen zien iets afwijkends, slaan dat op, en benoemen dat. “Flappie is em”, “Schele moet beginnen” klinkt heet onschuldig toch? Maar zodra we zeggen “Bruintje is um” gaan de alarmbellen af bij ouders als dit thuis verteld wordt. Ook bij Schele en Flappie hadden de alarmbellen af mogen gaan wat mij betreft. Maar is dit discrimineren? Een kind krijgt een bijnaam op basis van zijn of haar kenmerken. Mijn bijnaam was heel lang Nix. En dat is niet veel kan ik je zeggen.

Onze deugniet

Maar dit zijn vaak de dingen die ik in debatten hoor met donkere mensen, dat ze al vanaf de basis school gediscrimineerd worden door hun klas genoten. Of is dit door de ouders al heel vroeg als discriminatie bestempeld? Door dat bestempelen maak je het gewichtiger en gaat een kind bij elke “vernoeming” zich rotter en rotter voelen. En ik wil niet zeggen dat we met zijn alle moeten gaan staan dansen op moment dat iemand beledigt word, maar we kunnen ook de situatie eens wat beter bekijken voor we de stempel 'discriminatie' erop zetten.

Thuis hadden we laatst ook zo’n situatie. Een goede vriend van ons is onlangs voor de 2e keer vader geworden. Dus werden er foto’s gedeeld van de kleine man, door zijn vader en zijn grote broer. Niet onbelangrijk is dat onze vriend Indonesisch is en in Jakarta woont. Mijn vriendin zit met Domien die foto’s te bekijken en op dat moment zet ik een schaaltje pinda’s op tafel. Domien is er dol op, en is afgeleid van de foto’s. 'Pinda's!!!' schalt het door de huiskamer. Ik zie dat Domien opkijkt naar de schaal pinda’s, Annika ziet dat duidelijk niet. “Ik denk niet dat ze het heel leuk vinden als je ze zo noemt” zegt Annika. Uiteraard lag ik op de grond van het lachen, en snapte Annika niet wat er gebeurde. Terwijl Domien met zijn 4,5 jaar echt niets fout deed, werd er per ongeluk best een heftig stempel gedrukt op wat onze deugniet zei.

Een oud baasje

Hier een ander verhaal. Een aantal maanden geleden, voor Corona nog, stond ik in een tram, die bijna uit zijn voegen barstte.  Een oud baasje stapt in en klampt zich vast aan de eerste de beste paal terwijl hij zijn loopstok onder zijn arm doet. De man heeft duidelijk moeite met blijven staan als de tram de bocht om suist, en grijpt mijn arm. Ik kijk achter me en zie een jongeman op een plek zitten die bestemd is voor voor ouderen en zwangere vrouwen. Zelfs als die stoel niet speciaal was, dan nog had ik het idee dat deze jongen best wel kon opstaan voor de man met de stok. Maar die mening was die gast zelf niet toegedaan. Toen ik hem vriendelijk vroeg of hij wilde opstaan voor de oude man die van links naar rechts slingerde, zei hij: 'TSSSSS, jij discrimineel'. Naast dat ik een nieuw woord had geleerd, snapte ik zijn verwijt totaal niet. Ik sprak hem aan op zijn gedrag, het niet opstaan. Wat kan mij zijn kleur of afkomst schelen? Als iemand iets doet wat niet door de beugel kan, mag je daar wat van zeggen, lijkt mij. We zijn één samenleving en dat woord zegt alles. We moeten sámen leven.

Deel dit artikel