De W van Woke en van Waanzin

Actueel

De W van Woke en van Waanzin

Door -

Deel dit artikel

'De meest recente politiek correcte oprisping van de woke-waanzin die Nederland al zo lang in zijn greep houdt komt van journaliste Jill Mathon en fotografe Desiré van den Berg.’
Onze man in Azië verwondert zich over zijn geboorteland.  

Aangezien de meest voor de hand liggende woke onderwerpen de revue al gepasseerd zijn moest er dit keer wat dieper gegraven worden. De dames kwamen uiteindelijk bij het Nederlandse telefoonalfabet uit; dat zou teveel ‘wittemannennamen’ bevatten. Tijd dus voor een nieuw telefoonalfabet, eentje met een ‘zo breed mogelijk namenpalet’, waarin je de diversiteit van Nederland terugziet.

Het heeft ze vier jaar van hun leven gekost, langer dan de gemiddelde immigrant er over doet de Nederlandse taal onder de knie te krijgen, maar ze zijn er uit. Anton wordt dus Ali. In de Volkskrant legt van den Berg uit dat ‘het belangrijk is dat we ons allemaal hierdoor vertegenwoordigd voelen, ook door zoiets stoms eigenlijk als het spelalfabet.’ Waaraan de impliciete aanname ten grondslag ligt dat je je alleen maar door het telefoonalfabet vertegenwoordigd zou kunnen voelen als er een naam in voorkomt die verondersteld wordt jouw demografische deelgroep te vertegenwoordigen.

Hokjesdenken

Een mooier voorbeeld van hokjesdenken en identiteitspolitiek kun je nauwelijks bedenken. Ik zou me volgens Jill en Desiré als witte man dus enorm vertegenwoordigd moeten voelen door het huidige telefoonalfabet, maar zo simpel ligt het niet. Zolang de ‘R’ nog voor Rudolf staat en niet voor ‘Robert’ heb ik er niks mee, ook al krijgt ‘Rudolf’ het etiket ‘witte man’ opgeplakt van de dames in kwestie. Bij Rudolf, dat toch wat edelgermaans aandoet, stel ik me ook blond haar en blauwe ogen voor. Die heb ik niet. Bij Roberto, die de dames naar ik veronderstel als ‘licht getint’ zouden classificeren, heb ik ook als witte man met de naam Robert dan wat meer associatie. Toch ben ik bang dat ik, mét of zonder Robert of Roberto, het telefoonalfabet gewoon blijf zien voor wat het is; een hulpmiddel voor spelling. De ‘Z’ voor ‘Zeynep’ (‘voor wát? Seynep? wat is Seynep?’) uit het voorgestelde nieuwe alfabet is dan wat dat betreft niet zo handig. Voor Amsterdammers dan toch.

Rotjeknor

Daarnaast is dat hele telefoonalfabet natuurlijk al jaren achterhaald. Enerzijds door de moderne technologie die niet alleen telefoongesprekken van hoge kwaliteit levert maar ook de mogelijkheid biedt tekstberichtjes te sturen die alle mogelijke twijfel definitief uitsluiten. Anderzijds door een licht recalcitrante uiterst creatieve Nederlandse bevolking die zich weinig aan een al dan niet politiek correct telefoonalfabet gelegen laat liggen. Noem gewoon een alledaags woord, of een plaats, die met de letter begint die je bedoelt en bingo! Dus geen ‘Rudolf’, ‘Roberto’ of ‘Rasheeda’ maar bijvoorbeeld ‘Rotterdam’. Die stad heeft ook nog eens 52% allochtonen dus niemand wordt uitgesloten. Of ‘Rotjeknor’ mocht je je helemaal niet vertegenwoordigd voelen door ‘Rotterdam’. Laat het volk zelf maar lekker creatief zijn!

Mocht je de mensen van hogerhand toch een officieel telefoonalfabet door de strot willen duwen dan is er altijd nog het internationaal gebruikte NATO fonetische alfabet. Dat wordt ook nog eens prachtig afgesloten met de ‘Z’ voor ‘Zulu’…veel inclusiever wordt het niet.

 

Het Nieuwe Spelalfabet is eergisteren gelanceerd in Pakhuis de Zwijger, Amsterdam. De portrettenserie is daar te zien tot 23/12.

Deel dit artikel