De Olifant

Actueel

De Olifant

Door -

Deel dit artikel

De man die o.a. als voormalig creatieve baas bij KRO en KRO-NCRV het Hilversumse door en door kent, richt in deze nieuwe column voor MZ zijn pijlen op Derksen & co. Blindelings schiet hij raak.

De Olifant in de kamer is ettelijke malen benoemd. 
Vingerafdrukken van hoofdrolspelers staan in vette kringen op studiowanden, regiestoelen en jongedames die zingen. 
Iedereen lijkt inmiddels te weten dat er al in 2016 melding is gemaakt van zaken die niet klopten. 
Tot tweemaal bevestigd, en plein public en op papier. 
Nog gekker, de zus van de beste vriend van Marco Borsato werd in het eerste seizoen al bepoteld door Vieze J. 
En dat lijkt toch op een behoorlijk glijdende tijdschaal want het programma begon in 2010.
Maar wie wist wat op welk moment? 
Dat is een juridisch enigma. 
Was het Professor Plum in de bibliotheek die alles heeft gezien vanaf de start? 
Of Dokter Green die z’n handen snel in onschuld wast zoals Pilatus. 
Zowel prins Andrew als onze tv-royalties hebben last van een haperend geheugen.
Iedereen maakt gehaast terugtrekkende bewegingen. 
BN’ers ontvolgen verdachte vieze BN’ers. 
BN’ers halen filmpjes met vermeende daders van hun socials. 
Zoals iedereen destijds z’n filmpjes met Willem Holleeder van z’n socials haalde, na eerst heel trots lachend met deze psychopaat op de foto te zijn geweest. 
Achteraf kun je een koe in z’n kont staren. 
En dat is. 
Maar terug naar de tijdlijn. 
En het totaal onafhankelijke VI Vandaag. 
Ze kunnen zeggen wat ze willen is het credo van het trio met ruggengraat. 
Maar kunnen ze op verzoek een groot lek in de mysterieuze tijdschaal dichten? 
Daar waar het normaal vrij rustig is op de studiovloer, lopen  tijdens de uitzending enkele hotemetoten rond met serieuze gezichten. Ze praten continue op het trio in. 
Klaar om in te grijpen. Microfoons en oortjes open. Allemaal op scherp. 
Want juristen rond de keizer schrijven hun uren momenteel met een vork. 
Medewerkers drogen op het einde van de maand hun tranen met briefjes van honderd. 
Het gesprek met Tim is zeker vier keer gerepeteerd met een jurist en toch ging keizer Nero de fout in. Niet aan het script gehouden op het laatste moment. 
Rome staat in de fik en hij speelt harp. En vals ook. 
De belangrijkste olifant in de kamer heet de wet van de glijdende tijdschaal maal de wortel van het kwaad dat geld heet. De uitkoop. Toen het renpaard werd verkocht, bleek het een knol met woekerend hoefschimmeltje te zijn. Het paard draafde weliswaar hard, maar maakte  misstappen. Nee, hoor, altijd goed gelopen op Duindicht. Zie de prijzenkast. 
Niks aan het handje. 
Op de studiovloer werd vorige week het totaal onafhankelijke trio door een zetbaas binnen een uur vermalen tot wuivende stromannen. Er wordt net iets te hard gefluisterd om het toch vooral over 2019 te hebben. 
Dat scheelt juridisch gedoe en een schadeclaimpje hier en daar. 
Iedereen hoort het. En ziet het sprookje van de kleren van de keizer.
Iedereen heeft door dat hij geen kleren draagt, maar niemand durft het te zeggen.
Het totale demasqué van Derksen & Co is inmiddels gepasseerd,
Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt.
Naar een stroman luistert niemand meer. 
Dat wil zeggen, luister vooral, maar geloof het vooral niet.
Met enig ongeloof citeer ik de Catalaanse verlosser: je ziet het pas als je het door hebt.

Deel dit artikel