De NS spoort niet

Actueel

De NS spoort niet

Door -

Deel dit artikel

Vandaag vertrekt Mick Boskamp voor 2 dagen naar het zonnige Portugal om daar de vernieuwde Mitsubishi AEX te mogen rijden. Dinsdag 28 mei moet zijn geluksdatum zijn. Want op die dag landt hij weer op Schiphol en staken de bussen, trams en treinen.

Voor mij is het niet zo spannend als voor de jongen die examen moet doen op dinsdag en van zijn ouders een hotelovernachting krijgt, zodat hij morgen op safe speelt. Het is voor mij ook niet zo erg als voor de persoon die 3 en een half uur naar het werk gaat fietsen omdat het werk belangrijk is. En het is zeker niet zo'n ramp als voor de vrouw die na twee mislukte zwangerschappen en drie maanden op een wachtlijst eindelijk een intakegesprek voor een ivf-behandeling heeft en die daar hoogstwaarschijnlijk naar kan fluiten.

Het klinkt vreemd

Maar echt leuk wordt mijn terugkomst niet. Het klinkt heel vreemd voor iemand die auto's test bij Mannenzaken, maar ik heb geen auto. Ik doe alles met het openbaar vervoer. En daar heb ik meestal geen enkel probleem mee. Mijn vroegere uitgever bij VNU zei altijd: 'Waarom moeten jullie toch allemaal een auto van de zaak hebben? Als je met de trein gaat, kun je onderweg nog een beetje werken.' Bij Playboy vroegen we ons af of die man wel helemaal fris was.

Maar ik moet je eerlijk zeggen: ik vind het geweldig om met de trein te reizen, uiteraard tijdens de daluren, en om, ja, gedurende mijn reis te werken. Wel vermijd ik de stilte-coupé, want daar schieten ze je al dood als je met één vinger het toetsenbord aanraakt. Het enige vervelende met treinreizen is dat treinen soms/vaak niet rijden (doorhalen wat voor jou niet van toepassing is). Daar zijn verschillende oorzaken voor. Zoals een beschadigde bovenleiding, een defect spoor, een defecte wissel, een defecte bovenleiding, een defecte overweg, een defecte spoorbrug, een grote sein- en wisselstoring, een overwegstoring, een sein- en overwegstoring, een sein-en wisselstoring, een seinstoring, een storing in de bediening van seinen, een storing in een tunnel of een aanrijding met een persoon (een sjieke manier om te zeggen dat iemand zelfmoord heeft gepleegd of een poging tot heeft gedaan). En dan zijn er nog die zeldzame gevallen dat er gestaakt wordt. Zoals op de dag dat ik op Schiphol landt.

Spijbelen van je

Terwijl ik in het vliegtuig richting Portugal zit, vraag ik me af of ik zelf ooit weleens gestaakt heb. Staken is trouwens iets anders dan spijbelen van je werk. Spijbelen van je werk doe je als je geen zin hebt om te werken. Staken dient een veel groter doel, namelijk om gezamenlijk iets te bereiken cq af te dwingen door het werk neer te leggen. Overigens is de kans veel groter dat je resultaten boekt als je staakt om een werkgever te raken dan om een overheid de schellen van de ogen te doen vallen, blijkt uit cijfers. In dat geval is die hele openbaar vervoerstaking van dinsdag de 28e wellicht een nodeloze exercitie, omdat het hier om pensioenen en dus een overheidszaak gaat.

Maar de vraag aan mezelf was: heb ik ooit gestaakt? Ja, één keer. In bed bij mijn toenmalige vriendin. Ik weet niet meer wat ze had gedaan, maar ik besloot om het werk tussen de lakens nee te leggen net zolang tot ik mijn zin kreeg. Op dag twee zei ze dat ze geen bezwaar had tegen prikacties en was ik weer de lul.

Blij met een dooie mus

Gisteren werd ik blij gemaakt met een dooie mus. Na een spoedbehandeling van de zaak die Schiphol aan had gespannen tegen de vervoersbonden om in ieder geval binnen Hoofddorp en Amsterdam treinen te laten rijden voor vliegtuigpassagiers, sprak de rechter: ' Zij hebben de afgelopen jaren de gevolgen ondergaan van de besluiteloosheid van het kabinet over het pensioendossier. Maar: zij moeten voor ogen houden dat de door hen gereden treinen dinsdag niet zullen worden gebruikt om leden van het kabinet te vervoeren, maar om er voor te zorgen dat de stakingsacties in de publiciteit niet wordt overschaduwd door berichtgeving over de puinhoop die er op en rond Schiphol is ontstaan.'

Eerst sprong ik een gat in de lucht, maat toen bedacht ik me dat deze oplossing om van Schiphol geen bom- en stressvolle zone te maken een verplaatsing van het probleem betekende voor mij. Want wat moest ik in Amsterdam of Hoofddorp doen zonder openbaar vervoer als ik in Zandvoort woonde?

Er zit meer één ding op, vrees ik en terwijl de cabin crew druk bezig is om een een broodje omelet uit te serveren, denk ik aan wat ik thuis eerder die ochtend had opgezocht op Google Maps; de afstand tussen Schiphol en Zandvoort in loopuren. Eigelijk viel het wel mee. Ik deed er 5 uur en 30 minuten over. En zo neem ik morgen, 28 mei, op de dag van de grote staking van 2019 in de plaats van een Mitsubishi AEX gewoon de benenwagen.

 

Deel dit artikel