De dag dat Prince overleed en de nacht die volgde

Actueel

De dag dat Prince overleed en de nacht die volgde

Door -

Deel dit artikel

Vandaag is het twee jaar geleden dat Prince overleed. Mick Boskamp herinnert zich de dag toen hij het nieuws hoorde en de nacht die erop volgde.

Vandaag is het zaterdag en toen, op 21 april 2016, was het donderdag. Maar verder was het een dag als vandaag, zonnig, en op het balkon van mijn lief voelde het als zomer. News travels fast, zeker in de tijd waarin we leven. Ik weet niet meer op welke site ik het schokkende bericht las, maar opeens was daar 's middags het bericht dat daarna als een olievlek over internet ging. Prince was overleden. Ik kon het niet geloven, maar het stond er echt.

Stuk over mijn herinneringen

Toen ging het snel. Ik kreeg een bericht van Ronald Ockhuysen, hoofdredacteur van het Parool, of ik voor de eerstvolgende editie, de vrijdagkrant, een stuk over mijn herinneringen aan Prince wilde schrijven. Dat moest wel de volgende ochtend voor zevenen worden ingeleverd, want dan kon het nog mee. Het Parool is een middagkrant.
Ik zei tegen mijn lief dat ik waarschijnlijk de hele nacht door zou werken en vroeg of ze dat erg vond. 'Dit moet je doen,' zei ze. 'En niet alleen voor het Parool, maar ook voor Prince. Want ik weet zeker dat er veel liefde in je stuk zal zitten.' Die nacht schreef en schreef ik. Hoewel, ik denk dat ik meer zinnen heb weggehaald. Voor het verhaal gebruikte ik o.a. het transcript van het interview dat ik op 29 mei 1981 met Prince had gedaan in het Amsterdamse Sonesta Hotel, dat nu het Renaissance Hotel heet.

'De artiestennaam van mijn vader was Prince Rogers en daar heb ik mijn naam aan ontleend. Prince is dus geen gimmick.'

Een passage uit dat transcript:

Ik: "Ik zal je niet vermoeien met nog meer vragen."

Prince: "Ik ben niet moe. Weet je zeker dat je alles hebt?"

Ik: "Nou, misschien nog een ding. Maar dat is een lang verhaal."

Prince: "Nee, zeg het maar."

Ik: "Ik weet weinig over hoe je carrière is begonnen."

Prince: "Oké. Ik begon met muziek maken toen ik zeven was. Op de piano, en dat was vlak nadat mijn vader het ouderlijk huis had verlaten. De artiestennaam van mijn vader was Prince Rogers en daar heb ik mijn naam aan ontleend. Prince is dus geen gimmick."

Hij vervolgde: "Ik ben van huis weggelopen toen mijn moeder hertrouwde. Op dat moment was ik twaalf, de leeftijd waarop ik gitaar begon te spelen, want ik kon moeilijk een piano overal mee naartoe slepen. Niet lang daarna leerde ik mezelf ook drummen. En als je die drie instrumenten, dus piano, gitaar en drums, een beetje beheerst, is de rest vrij gemakkelijk."

"Op mijn zeventiende, toen ik klaar was met high school, ging ik naar New York omdat ik een platendeal wilde en ik het zat was om andermans muziek te spelen. Ik ging bij mijn zuster Sharon wonen, die mijn manager werd. Er waren een paar goede producers die met mij een album wilden doen, maar ze wilden dat ik alleen zong en daar had ik geen trek in. Ik ging terug naar mijn hometown Minneapolis, waar ik een paar gasten ontmoette die me een demotape lieten maken, waarbij ik alle touwtjes in handen hield. Met die tape gingen we shoppen bij labels als A&M, Columbia en Warner Brothers en met Warner ging ik uiteindelijk in zee."

Ik: "Dank je wel."

Prince: "Heb je echt alles nu?"

My Name Is Prince After Party Feest

Ik ben nooit zo goed met deadlines, maar dit verhaal was keurig op tijd bij de Parool-redactie en verscheen die dag onder de kop 'Ik dacht: ik zit in een film' in de krant met als intro: 'Journalist Mick Boskamp (59) sprak Prince in de jaren tachtig. Het werd een interview dat de wereld overging. Later leidde hij His Royal Badness rond in Amsterdam.'

Vandaag de dag ben ik 61 en is Prince twee jaar dood. Vanavond wordt hij o.a. geëerd met een After Party Feest van de fenomenale My Name Is Prince-tentoonstelling (moet je naartoe als je nog niet geweest bent!) in de Amsterdamse 5 & 33 Gallery met de Dj's Phil Horneman en Adam Bar. En afgelopen donderdag verscheen de magistrale Prince-uitvoering van Nothing Compares 2 U (dat hij schreef voor Sinead O'Connor).

Dat zijn mooie dingen. Maar met de dood gisteren van de 28-jarige Avicii, die worstelde met middelen en alcohol, en de overdosis fentanyl, waar Prince aan overleed, denk ik aan de grootste highs in mijn leven. Die ik nuchter heb beleefd.

 

Deel dit artikel