Brief aan Mr. Welcome To The Future

Actueel

Brief aan Mr. Welcome To The Future

Door -

Deel dit artikel

Lieve Gert, Laat ik beginnen met het droevige nieuws. Gecondoleerd met het verlies van je broer vorige week. Begin dit jaar verloor ik mijn moeder en nog steeds zijn er momenten dat ik het niet kan bevatten. Ik voel je.

Fotografie: Dennis Bouman

Eigenlijk is Welcome To The Future de perfecte afspiegeling van jouw zachte, vriendelijke karakter, je vrije en toch kritische geest en je visionaire smaak van muziek.

Laat ik het daar op houden, voordat deze brief over verlies en dood gaat. Het onderwerp houdt me namelijk nogal bezig. De afgelopen weken zijn er vier mensen overleden waar ik meer mee had dan alleen maar 'dag' en 'hallo' zeggen. Zo kwamen we elkaar ook laatst na geruime tijd weer tegen. Op een dienst voor een gezamenlijke vriendin, die voor eeuwig op reis was gegaan. Ik had je voor het laatst gezien op Loveland vorig jaar, met de nadruk op zien. Want toen ik je wilde groeten en me door een kluwen mensen heen had geworsteld, was je opeens op raadselachtige wijze verdwenen. Tot op de dag van vandaag verdenk ik je ervan dat je een bemanningslid van de Enterprise uit Star Trek bent. Dat verklaart ook meteen waarom je jezelf Navigator noemt in plaats van hoofdredacteur of organisator. Om maar te zwijgen over de merkwaardige tik die je hebt, waarbij je door het zien van aards voedsel de meest vreemde associaties krijgt*. Ja, het kan niet anders dan dat je een broeder van een buitenaardse moeder bent.

Het was zo druk in de kerk in Ruigoord dat we even buiten gingen zitten. En zoals altijd pakten we gewoon de draad weer op van onze gesprekken. Dat is zo prettig met jou. Het contact kan even on hold worden gezet, maar daarna lijkt het wel of in de tussentijd onze vriendschap helemaal is opgeladen. Electronica. Daar heb jij iets mee. Je bent de enige man in mijn omgeving die zowel elektrisch rookt als een elektrische fiets heeft en daarnaast ook nog elektronische dansmuziek maakt en predikt. Natuurlijk wisselden we op die trieste dag mooie anekdotes uit over de bijzondere vrouw waar we afscheid van namen. Maar zoals altijd dwarrelde het gesprek ook alle kanten op. Ik vertelde over een geweldige comeback van een bevriende Dj, Rotterdammer Bob van der Linden, die misschien wel langer dan twintig jaar niet in een club had gestaan en de week daarvoor een warm-up set voor Laurent Garnier had gedaan voor een uitzinnig publiek. Je haakte daarop in door te zeggen dat Dj's net als sommige wijnen alleen maar meer smaak en diepgang kregen met de jaren. Want zo praten en denken jij en ik over dance. Als een volwaardige muziekstroming, die al decennialang mensen in beweging brengt en houdt.

Hoewel ik tegenwoordig abstinent van alle middelen ben, geniet ik nog steeds met volle teugen van de dance, waarvan jij niet alleen aan de wieg stond, maar ook nog een belangrijke rol bij de bevruchting hebt gespeeld. Voor de Volkskrant schreef je als eerste in Nederland artikelen die ertoe deden over house en het nieuwe uitgaan. En de muziek die je uit je computers haalde, de sound die je creëerde met jouw band Quazar en de feesten die je onder de geweldige noemer Welcome To The Future gaf, zetten dance mede op de kaart in Nederland. Laatst draaide ik een recente mix van een Dj en toen Seven Stars voorbij kwam, een beroemde dance-track van Quazar uit 1991, paste die naadloos tussen alle recente nummers, om maar aan te geven dat je niet alleen pionier bent, maar ook visionair.

Eind jaren negentig kon het niet anders of we raakten bevriend. Ik ben niet van het type mens dat rookt, vervolgens stopt en daarna alles verkettert dat met roken te maken heeft. Ik ben gestopt met middelen omdat bleek dat ik er allergisch voor was. Maar daarom zijn de herinneringen aan onze gezamenlijke, nachtelijke avonturen niet minder dierbaar. Juist niet. Herinner je je misschien die keer dat we midden in de winter naar een pakhuis rave gingen ergens bij Sloterdijk waar de verwarming het niet deed en iedereen de jassen aan hield op de dansvloer? En waar tijdens de set van Steve Rachmad opeens een hond langs mijn benen liep? Ik keek jou verbaasd aan en je trok een gezicht waarop te lezen viel: 'Niks aan de hand, gewoon een hond. '

Ik denk ook vaak terug aan dat bizarre moment op het Veluwemeer dat jij zelf zo mooi beschreef in het voorwoord van mijn boek Nightlife voor Gevorderden:

Een zomernacht, de derde week van augustus 2003. Het is aardedonker op het Veluwemeer als we rond een uur of vier in een motorbootje naar het vasteland varen. We komen van een klein eilandje, waar we de hele avond en nacht hebben gefeest. We, dat zijn Mick Boskamp en zijn vriendin Mel,Dorine en ik. Niemand is nog nuchter op dit tijdstip, en de vijfde persoon in ons bootje al helemaal niet: de schipper, die ons met een crazy smile terugbrengt naar de wal. 'Wow,' vat Mel de situatie samen: het klotsende water, de pruttelende motor van ons bootje en de diepe, diepe duisternis om ons heen. Haar lach draagt ver over het water. Maar Boskamp kijkt bedrukt – alsof ons laatste uur wel eens geslagen zou kunnen hebben. We liggen ook wel erg diep in het water. Eén verkeerde beweging van één van de passagiers en het is gebeurd. Als we water maken, zinken we als een baksteen, dat staat wel vast. En al helemaal omdat er op de bodem van het bootje ook nog de complete apparatuur van mijn groep Quazar ligt – verpakt in vier zware flightcases.

Deze zaterdag vindt Welcome To The Future plaats in het fraaie veenplassengebied in de Zaanstreek dat het Twiske heet. Een nacht doorhalen zie ik mezelf niet meer doen, maar een dagfestival behoort wel tot de mogelijkheden. En dit is niet zomaar een dagfestival. Dit is Welcome To The Future, dat ooit door jou bedacht en gecreëerd is aan het begin van de nineties en dat misschien wel steeds groter maar nooit uit zijn voegen is gegroeid, een festival waar je de muzikale helden van morgen kunt spotten en waar je als man een onweerstaanbaar vrouwelijk specimen in hun natuurlijke habitat treft, namelijk de vrouwelijke dance-connaisseurs. Eigenlijk is wat dat betreft Welcome To The Future de perfecte afspiegeling van jouw zachte, vriendelijke karakter, je vrije en toch kritische geest en je visionaire smaak van muziek.

Reken maar dat ik in de buurt ben als je met Quazar op het podium van de House tent staat en je me als Navigator meeneemt naar een plek where no man has gone before.

*Dymphna heeft ooit voor je gekookt, vertelde ze me. En toen zat je met lange tanden te eten, waardoor ze dacht dat je het niet lekker vond. 'Heeft 'ie alles opgeten?', vroeg ik. 'Ja,' zei ze. 'Arme Gert,' zei ik. En daarna legde ik haar jouw vreemde aberratie met voedsel uit. 

Hieronder de after movie van Welcome To The Future 2018.

Deel dit artikel