Brief aan John de Mol

Actueel

Brief aan John de Mol

Door -

Deel dit artikel

Hi John, wat zei je ook weer in het interview vanmiddag met Tim Hofman over The Voice kwestie? Dat je Jeroen Rietbergen nog een kans wilde geven en dat je hem daarom niet op staande voet ontsloeg in 2019? 

Want dat is wat iedereen verdiende, voegde je eraan toe. Een tweede kans.

Als je dat vindt, dan was ik waarschijnlijk de uitzondering die jouw regel bevestigt. Je zult het je niet meer herinneren, maar laat ik je even mee terug nemen naar het prille begin van de jaren negentig. Als redacteur van het programma Linda (jawel, Linda’s eerste talkshow!) en later als redacteur van de Vijf Uur Show schnabbelde ik voor je. 

Dat mocht van hoofdredacteur Jan Heemskerk van Playboy, die het wel handig vond dat het magazine contacten in Hilversum onderhield. Na een redactievergadering in het Gooise riep je me vaak in je kantoor, want dan konden we nog even brainstormen over leuke ideeën. In de wandelgangen had ik gehoord dat je me volkomen geschift vond, maar wel creatief en ik beschouwde dat maar als een compliment.  

Je was wel behoorlijk nerveus, maar dat gaf jou bijna iets menselijks en dat stond je goed.

Altijd kwam ik wel met grappige invalshoeken, al zeg ik het zelf, maar die bewuste middag in jouw kantoor had ik helemaal niks.  Ik was namelijk geobsedeerd door mijn huwelijk met mijn aanstaande ex-vrouw (overigens nu een dierbare vriendin van me). We lieten zelfs uitnodigingen in de VS drukken, want daar hadden ze mooiere lettertjes. 

Toen je vroeg of ik wat had voor de meeting, kwam ik dientengevolge a l’improviste met een spelshow waarin mannen een bijzonder huwelijksaanzoek aan vrouwen deden. Het koppel met het meest originele aanzoek won het spel en trouwde vervolgens live in de studio. 

Dat je volkomen in je recht stond dat je het idee van me leende voor je eerste grote internationale monstersucces staat buiten kijf. Iedereen kan een ideetje bedenken. De taxichauffeur, de verpleegster, de barkeeper, zelfs een koekenbakker als ik. 

Waar het om gaat, is dat je een idee verwezenlijkt. En dat kun jij als geen ander. Maar het was misschien wel aardig geweest als je me een bedankje had gegeven. Toen ik niet lang nadat ik Loveletters op tv had gezien en van mijn stoel was gevallen een producer van jou aan de telefoon had en deze begon te klagen over je, maakte ik een grote fout. Ik deed tijdens dat gesprek een duit in het zakje door te vertellen dat je me niet zo sjiek had behandeld naar aanleiding van een goed programma-idee.  

Drie dagen daarna kreeg ik een brief van je, waar de honden geen brood van lustten. Er zat nog net geen anthrax in de envelop, maar het venijn spoot van het briefpapier af. Waar ik de gore moed vandaan haalde door tegen een producer van je leugens te vertellen die jou in een kwaad daglicht stelden. Je wilde me nooit meer zien, nooit meer horen en nooit meer spreken. En ik moet zeggen: tot de dag van vandaag heb je woord gehouden.

Rest me nog te schrijven dat ik het een goede zet van je vond om in deze nu al legendarische aflevering van BOOS te verschijnen. Je was wel behoorlijk nerveus, maar dat gaf jou bijna iets menselijks en dat stond je goed. Verder is het natuurlijk dood- en doodziek wat die Rietbergen en Ali Bah hebben gedaan. Maar dat vond je zelf gelukkig ook. 

Vriendelijke groet, Mick

Deel dit artikel